|
|
 |
 |
|
|
१२ शान्तिपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
12.232. अध्यायः 232
Mahabharata - Shanti Parva - Chapter Topics
बलिशरीरान्निर्गन्त्या श्रिया शक्नं प्रति स्वनिर्गमनकारणाभिधानपूर्वकं ततः स्वस्य स्थानचतुष्टयवरणम्॥ 1॥ इन्द्रबलिसंवादश्च॥ 2॥

Mahabharata - Shanti Parva - Chapter Text
भीष्म उवाच। 12-232-0x(6176)(74569)
शतक्रतुरथापश्यद्बलेर्दीप्तां महात्मनः।
स्वरूपिणीं शरीराद्धि निष्क्रामन्तीं तदा श्रियम्॥ 12-232-1(74570)
तां दृष्ट्वा प्रभया दीप्तां भगवान्पाककशासनः।
विस्मयोत्फुल्लनयनो बलिं पप्रच्छ वासवः॥ 12-232-2(74571)
बले केयमपक्रान्ता रोचमाना शिखण्डिनी।
त्वत्तः स्थिता सकेयूरा दीप्यमाना स्वतेजसा॥ 12-232-3(74572)
बलिरुवाच। 12-232-4x(6177)
न हीमामासुरीं वेद्मि न दैवीं च न मानुषीम्।
त्वमेनां पृच्छ वा मा वा यथेष्टं कुरु वासव॥ 12-232-4(74573)
शक्र उवाच। 12-232-5x(6178)
का त्वं बलेरपक्रान्ता रोचमाना शिखण्डिनी।
अजानतो ममाचक्ष्व नामधेयं शुचिस्मिते॥ 12-232-5(74574)
का त्वं तिष्ठसि मामेवं दीप्यमाना स्वतेजसा।
हित्वा दैत्यवरं सुभ्रु तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः॥ 12-232-6(74575)
श्रीरुवाच। 12-232-7x(6179)
न मां विरोचनो वेद नायं वैरोचनो बलिः।
आहुर्मां दुःसहेत्येवं विधित्सेति च मां विदुः॥ 12-232-7(74576)
भूतिर्लक्ष्मीति मामाहुः श्रीरित्येव च वासव।
त्वं मां शक्र न जानीषे सर्वे देवा न मां विदुः॥ 12-232-8(74577)
शक्र उवाच। 12-232-9x(6180)
किमिदं त्वं मम कृते उताहो बलिनः कृते।
दुःसहे विजहास्येनं चिरसंवासिनी सती॥ 12-232-9(74578)
श्रीरुवाच। 12-232-10x(6181)
नो धाता न विधाता मां विदधाति कथंचन।
कालस्तु शक्र पर्यागान्मैवं शक्रावमन्यथाः॥ 12-232-10(74579)
शक्र उवाच। 12-232-11x(6182)
कथं त्वया बलिस्त्यक्तः किमर्थं वा शिखण्डिनि।
कथं च मां न जह्यास्त्वं तन्मे ब्रूहि शुचिस्मिते॥ 12-232-11(74580)
श्रीरुवाच। 12-232-12x(6183)
सत्ये स्थिताऽस्मि दाने च व्रते तपसि चैव हि।
पराक्रमे च धर्मे च पराचीनस्ततो बलिः॥ 12-232-12(74581)
ब्रह्मण्योऽयं पुरा भूत्वा सत्यवादी जितेन्द्रियः।
अभ्यसूयन्ब्राह्मणान्वै उच्छिष्टश्चास्पृशद्धृतम्॥ 12-232-13(74582)
यज्ञशीलः सदा भूत्वा मामेव यजते स्वयम्।
ततः प्रहाय मूढात्मा कालेनोपनिपीडितः॥ 12-232-14(74583)
अपक्रान्ता ततः शक्र त्वयि वत्स्यामि वासव।
अप्रमत्तेन धार्याऽस्मि तपसा विक्रमेण च॥ 12-232-15(74584)
शक्र उवाच। 12-232-16x(6184)
कोऽस्ति देवमनुष्येषु सर्वभूतेषु वा पुमान्।
यस्त्वामेको विषहितुं शक्नुयात्कमलालये॥ 12-232-16(74585)
श्रीरुवाच। 12-232-17x(6185)
नैव देवो न गन्धर्वो नासुरो नं च न्राक्षसः।
यो मामेको विषहितुं शक्तः कश्चित्पुरंदर॥ 12-232-17(74586)
शक्र उवाच। 12-232-18x(6186)
तिष्ठेथा मयि नित्यं त्वं यथा तद्ब्रूहि मे शुभे।
तत्करिष्यामि ते वाक्यमृतं तद्वक्तुमर्हसि॥ 12-232-18(74587)
शक्र उवाच। 12-232-19x(6187)
स्थास्यामि नित्यं देवेन्द्र यथा त्वयि निबोध तत्।
विधिना वेददृष्टेन चतुर्धा विभजस्व माम्॥ 12-232-19(74588)
शक्र उवाच। 12-232-20x(6188)
अहं वै त्वां निधास्यामि यथाशक्ति यथाबलम्।
न तु मेऽतिक्रमः स्याद्वै सदा लक्ष्मि तवान्तिके॥ 12-232-20(74589)
भूमिरेव मनुष्येषु धारिणी भूतभाविनी।
सा ते पादं तितिक्षेत समर्था हीति मे मतिः॥ 12-232-21(74590)
श्रीरुवाच। 12-232-22x(6189)
एष मे निहितः पादो योऽयं भूमौ प्रतिष्ठितः।
द्वितीयं शक्र पादं मे तस्मात्सुनिहितं कुरु॥ 12-232-22(74591)
शक्र उवाच। 12-232-23x(6190)
आप एव मनुष्येषु द्रवन्त्यः परिधारणे।
तास्ते पादं तितिक्षन्तामलमापस्तितिक्षितुम्॥ 12-232-23(74592)
श्रीरुवाच। 12-232-24x(6191)
एष मे निहितः पादो योऽयमप्सु प्रतिष्ठितः।
तृतीयं शक्र पादं मे तस्मात्सुनिहितं कुरु॥ 12-232-24(74593)
शक्र उवाच। 12-232-25x(6192)
यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च यस्मिन्देवाः प्रतिष्ठिताः।
तृतीयं पादमग्निस्ते सुधृतं धारयिष्यति॥ 12-232-25(74594)
श्रीरुवाच। 12-232-26x(6193)
एष मे निहितः पादो योऽयमग्नौ प्रतिष्ठितः।
चतुर्थं शक्र पादं मे तस्मात्सुनिहितं कुरु॥ 12-232-26(74595)
शक्र उवाच। 12-232-27x(6194)
ये वै सन्तो मनुष्येषु ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः।
तेते पादं तितिक्षन्तामलं सन्तस्तितिक्षितुम्॥ 12-232-27(74596)
श्रीरुवाच। 12-232-28x(6195)
एष मे निहितः पादो योऽयं सत्सु प्रतिष्ठितः।
एवं हि निहितां शक्र भूतेषु परिधत्स्व माम्॥ 12-232-28(74597)
शक्र उवाच। 12-232-29x(6196)
`भूमिशुद्धिं ततः कृत्वा अद्भिः संतर्पयन्ति ये।
भूतानि च यजन्त्यग्नौ तेषां त्वमनपायिनी॥ 12-232-29(74598)
ये क्रियाभिः सुरक्ताभिर्हेतुयुक्ताः समाहिताः।
ज्ञानवन्तो विवत्सायां लब्धा माद्यन्ति योगिनः॥' 12-232-30(74599)
भूतानामिह यो वै त्वां मया विनिहितां सतीम्।
उपहन्यात्स मे द्वेष्यस्तथा शृण्वन्तु मे वचः॥ 12-232-31(74600)
`भीष्म उवाच। 12-232-32x(6197)
तथेति चोक्त्वा सा भ्रष्टा सर्वलोकनमस्कृता।
वासवं पालयामास सा देवी कमलालया॥' 12-232-32(74601)
ततस्त्यक्तः श्रिया राजा दैत्यानां बलिरब्रवीत्॥ 12-232-33(74602)
यावत्पुरस्तात्प्रतपेत्तावद्वै दक्षिणां दिशम्।
पश्चिमां तावदेवापि तथोदीचीं दिवाकरः॥ 12-232-34(74603)
तथा मध्यंदिने सूर्यो नास्तमेति यदा तदा।
पुनर्देवासुरं युद्धं भावि जेताऽस्मि वस्तदा॥ 12-232-35(74604)
सर्वलोकान्यदाऽऽदित्यो मध्यस्थस्तापयिष्यति।
तदा देवासुरे युद्धे जेताऽहं त्वां शतक्रतो॥ 12-232-36(74605)
शक्र उवाच। 12-232-37x(6198)
ब्रह्मणाऽस्मि समादिष्टो न हन्तव्यो भवानिति।
तेन तेऽहं बले वज्रं न विमुञ्जामि मूर्धनि॥ 12-232-37(74606)
यथेष्टं गच्छ दैत्येन्द्र स्वस्ति तेऽस्तु महासुर॥ 12-232-38(74607)
आदित्यो नैव तपिता कदाचिन्मध्यतः स्थितः।
स्थापितो ह्यस्य समयः पूर्वमेव स्वयंभुवा॥ 12-232-39(74608)
अजस्रं परियात्येष सत्येनावतपन्प्रजाः।
अयनं तस्य षण्मासा उत्तरं दक्षिणं तथा।
येन संयाति लोकेषु शीतोष्णे विसृजन्रविः॥ 12-232-40(74609)
भीष्म उवाच। 12-232-41x(6199)
एवमुक्तस्तु दैत्येन्द्रो बलिरिन्द्रेण भारत।
जगाम दक्षिणामाशामुदीचीं तु पुरंदरः॥ 12-232-41(74610)
इत्येतद्बलिना गीतमनहंकारसंज्ञितम्।
वाक्यं श्रुत्वा सहस्राक्षः स्वमेवारुरुहे तदा॥ ॥ 12-232-42(74611)
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि द्वात्रिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 232॥
Mahabharata - Shanti Parva - Chapter Footnotes
12-232-31 वित्तं तीर्थादिपुण्यं यज्ञादिधर्मो विद्या चेति श्रियश्चत्वारः पादा भूमौ जलेऽग्नौ विद्वत्सु च निहितास्तेषामुपघातः स्तेयकामाशौचाशमैः॥ 12-232-34 वैवस्वतमन्वन्तरमेवाष्टधा विभज्य तदन्ते सर्वपुर्युच्छेदे सति मन्वन्तरान्तरे बलिरिन्द्रो भविष्यतीति ज्ञेयम्। तदिदमुक्तं यावत्पुरस्तात्प्रतपेदित्यादिना श्लोकत्रयेण॥ 12-232-36 यदादित्यो ह्येकस्थ इति झ. ध. पाठः॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|